Σελίδες

Menu

8.6.17

Party’s: Καλώς ήρθατε στην κυψέλη μας !!!




Έχει περάσει καιρός από τα δεύτερα μας γενέθλια αλλά τώρα κατάφερα να ανεβάσω την ανάρτηση!
Το συγκεκριμένο θέμα το επέλεξε ο Τζώρτζης   (ήταν το επικρατέστερο ανάμεσα σε άλλα δύο) μιας και λατρεύει το μέλι και ξέρει ότι το φέρνουν οι μέλισσες στο σπίτι μας (εντάξει, το φέρνει και ο παππούς, που και σε αυτόν εκείνες το πάνε άλλωστε). Οπότε, το πάρτι μας είχε τη γλύκα του μελιού!!!

Φέτος επέλεξα να κάνουμε ένα brunch party στο οποίο κυρίαρχο ρόλο, μετά τον εορτάζοντα, θα είχανε τα υπέροχα αυτά πλασματάκια (οι μέλισσες φυσικά) και η αλήθεια είναι ότι το ευχαριστηθήκαμε περισσότερο!

Αφού λοιπόν κατέληξα στο σχέδιο της μέλισσας ενημέρωσα το 3dtimes και έτσι είχα στα χέρια μου τα κούπ πατ με τον αριθμό 2 και τη μέλισσα (πλέον οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές μπορούν να δημιουργήσουν απίστευτα πράγματα). Έμεινα πολύ ευχαριστημένη με τα κούπ πατ και την απόδοση του σχεδίου.

Η αλήθεια είναι ότι κινήθηκα περίπου στα ίδια μοτίβα με πέρυσι, περισσότερο λόγω χρόνου μιας και στο Pinterest έβρισκα χιλιάδες ιδέες για κατασκευές αλλά απαιτούσαν πολύ δουλειά και ξενύχτι (καθώς μέσα στη μέρα δεν προλαβαίνω να κάνω και πολλά με το μικρό ταρζανάκι να σκαρφαλώνει πάνω μου, οπότε όλα γίνονται όταν αυτό παραδίνεται στην αγκαλιά του Μορφέα).

Η πρόσκληση:

Η πρόσκληση, όπως και στα πρώτα μας γενέθλια, είχε ένα μικρό κείμενο το οποίο εμπνεύστηκα η ίδια προσκαλώντας τους καλεσμένους στην κυψέλη μας!




Η διακόσμηση:

Αφού το θέμα μας ήταν η μέλισσα, τα χρώματα στα οποία κινήθηκα ήταν το κίτρινο, το καφέ, το λευκό και μερικές πινελιές από μαύρο. 

Ως φόντο, πίσω από τον μπουφέ, είχα κάνει κάτι σαν κουρτίνα (έκοψα κύκλους από χαρτόνι σε χρώμα κίτρινο και καφέ και στη συνέχεια τα ένωσα, το κάθε χρώμα ξεχωριστά. Έπειτα τα κρέμασα εναλλάξ (ξεκίνησα με το καφέ χρώμα) κάνοντας έξι σειρές. Οι τέσσερεις σειρές είχανε έξι χάρτινους κύκλους και οι δύο από αυτές τέσσερεις χάρτινους κύκλους του ίδιου χρώματος. Και σποραδικά κόλλησα 12 φωτογραφίες του παιδιού…

Η οποία "κουρτίνα" κατά διαστήματα κουνιότανε και έδινε στο χώρο κάτι ανάλαφρο.
Στην αρχή, είχα σκεφτεί να κάνω περισσότερες σειρές και να  γεμίσω όλο το μέρος χωρίς να αφήσω κάπου κενό αλλά λόγω χρόνου αρκέστηκα σε αυτές .


Στους τοίχους, είχα κολλήσει μέλισσες όπου η κάθε μία μετέφερε δύο μπαλόνια πάνω στα οποία υπήρχαν εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες για τις ίδιες ( πόσο ζουν, πως τρέφονται κλπ).


Στο τραπέζι με τα δώρα των παιδιών είχα και το "βιβλίο ευχών" κάτι σαν βιβλίο δηλαδή. Αφού έκοψα μέλισσες σε κίτρινο χρώμα έκανα τρύπα στην κάθε μία με το περφορατέρ και στο τέλος (αφού είχαν γραφτεί οι ευχές) τις πέρασα όλες από μια καφέ κορδέλα και τις έδεσα (το ίδιο είχα κάνει και πέρυσι με τα ελεφαντάκια μας, δες εδώ).


Στην πόρτα εισόδου, έβαλα ένα καλωσόρισμα 


Από το ασανσέρ μέχρι την πόρτα κόλλησα με χαρτόνια τη νοητή γραμμή που αφήνει η μέλισσα στο πέταγμα της (δηλαδή "μετέφερα" στο πάτωμα και τον τοίχο την εικόνα του πετάγματος της μέλισσας).





Επίσης δίπλα στην πόρτα εισόδου, υπήρχε μια κυψέλη και μια μέλισσα (για να παραπέμπει σε "κατοικία μελισσών"). Στις φωτογραφίες πιθανόν να μην φαίνεται τόσο καλά αλλά από κοντά ήταν εντυπωσιακό. Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσω το μικρό μου sisteraki για τον σχεδιασμό μιας και το κατέχει.


 Όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος είχα κάνει και  καπέλα με τον αριθμό 2 αλλά τα φορέσαμε μόνο στο mini prive party ( γιατί τα ξέχασα ) που είχε προηγηθεί λίγες μέρες πριν το brunch party γενεθλίων μας.



Ο μπουφές:

Ο μπουφές περιελάμβανε διάφορα εδέσματα. Πέρα από τα κλασικά κεφτεδάκια, πίτες και πίτσα υπήρχαν κοτομπουκιές με σως μαγιονέζας, πατατοσαλάτα, τορτίγιες με τόνο, κλαμπ σάντουιτς και τσίζκέικ (ελπίζω να μην ξέχασα κάτι μιας και έχει περάσει αρκετός καιρός).





Στον οποίο μπουφέ είχα κρεμάσει ένα banner  με το I am 2.



Δώρα παιδιών:

Το δώρο του κάθε παιδιού, περιελάμβανε ένα σακουλάκι κράφτ, μέσα στο οποίο είχα βάλει ένα βαζάκι με μέλι (το οποίο έντυσα με ύφασμα και κορδέλα) και μπισκότα με τον αριθμό 2 και τη μέλισσα.









Η τούρτα:

Την τούρτα φέτος την ανέλαβε η Χριστίνα από το Σαν Παραμύθι, η οποία πέρα από εντυπωσιακή ήταν και πολύ νόστιμη. Επέλεξα να μη βάλω παντεσπάνι και κρέμα. Η γέμιση ήταν μωσαϊκό-κορμός. Πρώτη φορά το δοκίμασα σε τούρτα και ομολογώ πως ενθουσιάστηκα! 



 Στο τέλος, μιας και η τούρτα ήταν ένα έργο τέχνης δεν μπορούσα να μην κάνω και μια φωτογράφιση. 

 Έτσι λοιπόν, στο κλείσιμο της βραδιάς και αφού όλα ησύχασαν (στις 3 τα ξημερώματα πλέον) παρέα με τα γλυκά μελισσάκια, τις κυψέλες και τους κορμούς δέντρων κάναμε ένα υπέροχο ταξίδι σε δάσος μαγικό, χαρίζοντας όνειρα γλυκά και αναμνήσεις σε αυτό το μικρό, γλυκό πλασματάκι που κοιμόταν γαλήνια καθώς είχε απολαύσει και χαρεί την ολόδικη του μέρα. 

Αυτό το μοναδικό μελισσάκι που από τότε που ήρθε στη ζωή μου την έχει αλλάξει ριζικά, χαρίζοντας μου μοναδικές στιγμές… Ελπίζω και εγώ να εμπνέομαι ώστε να του δημιουργώ αξέχαστες μοναδικές αναμνήσεις σαν τον ίδιο!!!

Όπως πιθανόν να διαπιστώσατε, πιστεύω πολύ στην μοναδικότητα :-)


















Το γεγονός και μόνο ότι το παιδί μου, το χάρηκε, συμμετείχε (και στις προετοιμασίες εκτός από τις μεταμεσονύχτιες) και συνέχιζε για καιρό αφότου πέρασαν τα γενέθλια του να μου μιλάει γι αυτά με κάνουν να νιώθω χαρά, πληρότητα και να θέλω να γίνομαι καλύτερη!

Σας φιλώ...





Blogging tips